หลังจากเปลี่ยนธีมเวอร์ชันสามกันไปแล้ว วันนี้ท็อปโทรี่สครีมมีเรื่องสำคัญและจริงจังแจ้งให้สมาชิกทุกคนทราบโดยทั่วกันค่ะ ก่อนจะอ่านแถลงการณ์ฉบับนี้ ใครยังไม่ได้อ่าน
แถลงการณ์ฉบับที่หนึ่ง อ่านด้วยนะคะ
★ REST MODEหลังจากอาทิตย์นี้เป็นต้นไป สมาชิกหลายคนจะเริ่มต้นเปิดเทอมภาคเรียนใหม่ ดังนั้น บ้านท็อปโทรี่สครีมจะเข้าสู่ REST MODE ค่ะ ถ้าสมาชิกคนไหนได้เข้าบอร์ดบ่อยๆ ในช่วงห้าถึงหกเดือนที่ผ่านมาจะทราบว่าบ้านเราเงียบเหงา ไม่มีข่าว ไม่มีรูป ไม่มีกระทู้งอกเงยซักเท่าไร
ขอให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนอย่าหนีหายจากบ้านนี้เลยนะคะที่จริงแล้ว REST MODE ต้องปิดบอร์ด (OFFLINE) ไประยะหนึ่งเลย แต่ใจเราไม่อยากปิดบอร์ดกันค่ะ ถึงจะไม่มีข่าวไม่มีไฟล์ แต่ได้เข้ามาเห็นหน้าสองคนบนเฮดก็ชุ่มชื้นหัวใจพอแล้ว
★ ขอความร่วมมือดังนั้นเมื่อจะไม่ทำการ OFFLINE บอร์ดกัน ท็อปโทรี่สครีมเลยอยากขอความร่วมมือสมาชิกทุกคนช่วยกันตั้งกระทู้ แปะกระทู้ในฟอรัมข่าว รูปภาพหรือไฟล์บ้างค่ะ จริงๆ มันก็มีข่าวคราวก็มีอยู่บ้าง แต่ว่าพวกเราส่วนใหญ่นำมาติดที่ซีบอกซ์กัน การแปะลงซีบอกซ์ดีที่ใครผ่านไปผ่านมาก็ได้เห็น แต่สมาชิกที่มาทีหลังและเปิดดูบันทึกการเล่นซีบอกซ์ตามไม่ทัน ไม่ได้เห็น ไม่ได้รับชมความสุขร่วมกัน ดังนั้นแล้วเราอยากให้ทุกคนช่วยกันแปะกระทู้ดีกว่าค่ะ ได้มีข้อมูลเก็บไว้ในบ้าน เผื่อสมาชิกใหม่ให้ได้ดู และยังเก็บไว้เป็นความทรงจำให้สมาชิกเก่าๆ อีกด้วย จะภาพเก่าภาพใหม่ คลิปเก่าคลิปใหม่ได้ทั้งนั้นค่ะ ขอแค่เช็คกระทู้ด้วยว่ามีคนแปะไปแล้วหรือยัง อย่าให้ซ้ำกระทู้อื่นก็พอ ท็อปโทรี่จะได้ไม่เงียบเหงากัน
★ การคอมเมนท์ฟิคชันเรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่พอสมควร เราพูดมาตลอดว่าเข้าไปอ่านฟิคชันเรื่องไหนกรุณาคอมเมนท์เรื่องนั้นด้วย บางทีที่เราปล่อยผ่านกันมาไม่ใช่ไม่รู้สึกอะไรหรอกค่ะ จริงอยู่ที่ว่าสำหรับนักเขียนบางท่านการเขียนฟิคเป็นการทำเพื่อความสุขของตัวเอง ได้ใช้จินตนาการของตัวเอง คอมเมนท์ถือเป็นผลพลอยได้ แต่การคอมเมนท์ฟิคชันที่เราเข้าไปอ่านถือเป็นมารยาทอันสมควรกระทำค่ะ กว่าจะได้ฟิคชันหนึ่งเรื่อง ไม่ว่าจะฟิคสั้นหรือฟิคยาว ไม่ได้ใช่เวลาน้อยๆ เลย ถึงอย่างนั้นนักเขียนก็ยังอุตส่าห์พยายามเขียนให้ได้
นอกจากจะเพื่อความสุขของตัวเองแล้ว ยังเป็นการแบ่งปันความสุขให้แก่กลุ่มคนที่ชอบหรือรักอะไรเหมือนกันค่ะแบบนี้แล้ว เมื่อตัวคุณเป็นฝ่ายได้ ได้รับความสุขมาแล้ว
ไม่คิดจะเป็นฝ่ายให้ แบ่งปันความสุขให้นักเขียนบ้างเหรอคะ?ถึงคอมเมนท์จะเป็นผลพลอยได้ แต่ไม่มีนักเขียนท่านใดปฏิเสธได้หรอกค่ะว่าคอมเมนท์เองก็เป็นตัวผลักดันให้เขียนฟิคชันขึ้นมา ไม่ใช่เพราะอยากได้แค่คอมเมนท์ ไม่ใช่อยากเด่นอยากดังหรือเอาไปบอกคนอื่นว่า เนี่ย ฟิคที่ฉันเขียนมีคนอ่านคนเมนท์เยอะมากเลยนะ แต่เป็นเพราะอยากแลกเปลี่ยนความรู้สึกถึงสิ่งที่สื่อออกไประหว่างกลุ่มคนที่เขารู้ว่าคิดเหมือนเขา มีความชอบเหมือนเขา ว่ารู้สึกอย่างไรบ้างต่างหากค่ะ
สำหรับเราแล้ว
จำนวนคอมเมนท์ฟิคชัน ไม่ใช่ตัวชี้วัดหรือระบุได้ว่าฟิคของนักเขียนท่านนั้นดี ฟิคเรื่องนี้เมนท์เยอะสนุกแหง ฟิคเรื่องนี้เมนท์น้อยท่าทางจะไม่สนุกไม่น่าอ่านเลยแฮะ ไม่ใช่เลยค่ะ จากประสบการณ์ที่เคยอ่านฟิคมา กล้าพูดได้เลยว่าฟิคชันบางเรื่องที่จำนวนคอมเมนท์น้อย ดีกว่าฟิคชันที่เป็นที่นิยม มีจำนวนเลขคอมเมนท์พุ่งขึ้นสูงอีกค่ะ
ที่พูดมาทั้งหมดทั้งปวง เพราะอยากให้เห็นใจกันบ้าง มันเป็นความสุขคนละเรื่องเดียวกันที่ไม่ยากเกินที่จะกระทำค่ะ รู้สึกอย่างไรกับฟิคที่อ่าน สามารถกดปุ่ม Fast Reply ได้เลย พิมพ์ในสิ่งที่คุณคิด พิมพ์ในสิ่งที่คุณรู้สึก แต่ขอตรงนี้นะคะว่า
ความคิดนั้นต้องเคารพศิลปินและนักเขียนด้วย อย่าเขียนข้อความที่จะทำให้เกิดกรณีพิพาทขึ้นในบ้านตามที่บอกไว้ในกฎบ้านค่ะถ้าคุณเป็นมือใหม่หัดคอมเมนท์ เห็นคนอื่นเมนท์ฟิคกันยาวจังเลย เราจะเมนท์น้อยก็ไม่กล้า กลัวเจ้าของฟิคจะเสียใจ บอกไว้ได้ตรงนี้ค่ะว่าไม่ใช่เลย
การร่วมแสดงความคิดเห็นของคุณ แม้เพียงไม่กี่บรรทัดก็ทำให้เจ้าของฟิคมีความสุขได้แล้วค่ะ สุขที่เขาได้รับรู้ว่า ณ มุมหนึ่งของอีกหน้าจอคอมพิวเตอร์มีคนชื่นชอบสิ่งเดียวกันกับเขา แค่นั้นก็เพียงพอแล้วค่ะกระนั้นก็ขอเตือนไว้ก่อน ว่าประโยคดังนี้
ไม่ควรอย่างยิ่งที่จะใช้ในการคอมเมนท์ฟิคชันค่ะ
“สนุกจังเลยค่ะ รีบมาต่อไวๆ นะคะ”สนุกยังไงคะ? สนุกขนาดไหน? สนุกเพราะอะไร? บอกอีกนิดเถอะค่ะ มาแบบภาพรวมแบบนี้นักเขียนเดาไม่ถูก นึกความรู้สึกคุณไม่ออกหรอกค่ะ
“ขอบคุณค่ะ รีบมาต่อไวๆ นะคะ”การขอบคุณเป็นมารยาทอันควร ถ้ากลั่นกรองออกมาจากใจอย่างจริงจัง ไม่ใช่แค่เพียงคำพูดที่ใช้ไปตามมารยาทเพียงเท่านั้นค่ะ ที่เราเห็นกันและกันมันเป็นเพียงแค่ตัวอักษร ไม่มีคำพูดหรือท่าทางให้ได้ยินให้เห็น คุณไม่มีทางรู้ว่าอีกฝ่ายรู้สึกอย่างไรกันแน่ถ้าไม่สื่อออกมาผ่านตัวอักษร เพราะฉะนั้น ขอกันสักนิดนะคะ แสดงความจริงใจของคุณด้วยค่ะ
อย่างที่บอกว่าความสุขคนละเรื่องเดียวกัน บ้านเรามันก็หลังเล็กแค่นี้
ถ้าไม่ช่วยกันแบ่งปันความสุขที่มี แล้วใครจะมาแบ่งปันความสุขให้พวกเราล่ะคะ
มาอยู่กันแบบครอบครัวเล็กๆ ที่มีความอบอุ่น แบ่งปันความสุขร่วมกันเถอะค่ะ ^^สุดท้ายขอบคุณพี่น้องพ้องเพื่อนสมาชิกทุกคนในบ้านหลังเล็กหลังนี้มากๆ นะคะ ขอบคุณที่ให้ความรักกับบ้านหลังนี้ เราเหนื่อยกันมาเกือบจะครบปีแล้วน้อ ช่วยกันดูแลซึงฮยอนกับซึงฮยอน อย่าให้เขาสองคนต้องอยู่กันแค่นั้น เหงาแย่นะคะ (หัวเราะ)
ถึงบ้านท็อปโทรี่สครีมจะเป็นแค่บ้านหลังเล็ก บอร์ดเล็กๆ แต่เราดีใจนะคะ ที่บ้านหลังนี้ได้เป็นที่รวบรวมกลุ่มคนที่รักที่ชอบอะไรเหมือนกับเรา ในข้อความแนะนำตัวที่เราได้อ่าน ทุกครั้งที่มีคนบอกว่าเจอบ้านหลังนี้ รู้มั้ยคะ เราดีใจยิ่งกว่าอีกนะ ที่ตัดสินใจสร้างบ้านหลังนี้ขึ้นมา เพราะนอกจากว่ามันจะเป็นที่ที่เราไว้กรีดร้องท็อปโทรี่แล้ว มันยังทำให้เราได้รู้ว่ามีคนชอบคนรักอะไรเหมือนเรา เขาได้รับและแบ่งปันความสุขร่วมกับเรา
ขอบคุณทุกคนมากๆ นะคะ ที่ช่วยกันสร้างสีสัน แบ่งปันรอยยิ้มและความสุขให้แก่กัน
รักกันแบบนี้ อยู่กันแบบนี้ไปนานๆ นะคะ ^^ *กอด*